Als de dag van gister, weet ik nog precies hoe intens de bevalling was. Vanaf het moment dat de weeën begonnen, tot het moment dat je op mijn borst lag. Ondanks alle voorspoed waren het de vier meest heftige uren uit mijn leven. Na een zwangerschap van precies negen maanden, was je eindelijk bij ons. Wat was je mooi!

Lieve Noé, vandaag ben je precies negen maanden jong en actief. Elke avond, wanneer je bij mij in slaap valt, vraag ik me af waar de tijd is gebleven. Je was zo klein en zo kwetsbaar. In een kort aantal maanden ben je zo onwijs gegroeid. Je bent nu een klein mini mensje, met een sterke eigen wil en karakter. Nog steeds ontzettend mooi en enorm lief. Ik zal niet liegen en toegeven dat ik het soms wel even mis om een échte baby in mijn armen te hebben, om jou weer even als baby in mijn armen te hebben. Ik vraag me dan altijd af of ik je wel genoeg liefde heb gegeven. En of ik wel genoeg van je genoten heb. De eerste maanden waren in een rush voorbij. Alles was nieuw, alles was anders en opeens was je al geen baby meer. Wanneer ik filmpjes en foto’s van je terug kijk gaat mijn hart nog altijd sneller kloppen. Vervolgens zucht ik diep met liefde en weet ik, dat ik van elke seconde genoten heb.

Mijn meeste trots voel ik wanneer ik je zie spelen, alleen of met papa. Je kan zo geconcentreerd bezig zijn. Je leergierige karakter siert je. Hierdoor ben je nieuwsgierig en ondernemend maar nog altijd erg tevreden. Je kan om alles lachen maar ook heel erg snel overprikkeld raken. Dan wil je weer even terug naar mama en lezen we samen een boekje of zingen we een liedje. Ik vind het geweldig om jouw mama te zijn en ik ben zo blij dat het moederschap ver boven mijn verwachtingen uitgestegen is. Alle slapeloze nachten, bezoekjes aan de artsen en chaotische momenten stellen niets meer voor wanneer ik in jouw oogjes kijk.

Je bent mijn kracht maar ook zeker mijn zwakte. Deze duizendpoot van een vrouw, laat het liefst alles vallen om bij jou te kunnen zijn. Dit heeft zeker voor een hoop verandering gezorgd de laatste maanden. Ik ben niet alleen als moeder erg veranderd maar ook als persoon. Ik besef nu pas écht, dat het leven niet draait om grote dingen. Status, zien en gezien worden, geld en spullen. Je hebt mij laten zien én voelen dat doen waar je hart ligt het allerbelangrijkste is. Ik zal niet meer twijfelen en mij schuldig of in de war voelen. Ik zal niet meer op zoek gaan naar de perfecte balans. Ik zal bij jou zijn, elke dag, want voor jou zorgen is wat mij intens gelukkig maakt.

Liefs,

Naomi Noelle

One Reply to “Mommy Journal #3 – Nine months in, nine months out”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *